Hiçbiriniz benden daha fazla şiiri bilmez.

Mekke müşriklerinin reislerinden Velid b. Mugire, Resûlullah'ın yanına geldiğinde Hz. Peygamber ona Kur'ân okumuştu ve sanki kalbi yumuşamış gibiydi. Bu haber Ebu Cehil'in kulağına gidince Ebu Cehil derhal Velid'e geldi ve şöyle dedi:
- Muhammed hakkında bir şey söyle ki kavmin işitsin de senin Muhammed'i sevmediğini anlasınlar" Velid:
- Onun hakkında ne diyeyim? Allah'a yemin ederim, hiçbiriniz benden daha fazla şiiri bilmez. Şiirin recezini (aruzun bir vezni) bilmez. Şiirin kasidelerini de bilmez. Cinlerin şiirini benden daha iyi bileniniz yoktur. Ama yemin olsun ki onun söyledikleri bunlardan hiçbirine benzemiyor. Yine yemin olsun ki onun söylediklerinde bir güzellik, bir tatlılık vardır. O sözün üstü meyvelidir, altı çoktur, bereketlidir. Kesinlikle o gâlib olur, hiç kimse ona gâlib olmaz. Kesinlikle o altında kalanı paramparça eder" diye cevap verdi." (Hayatü's-Sahâbe)